Beagle i przychodzenie na zawołanie.

Rasa beagle, jak wszystkie psy gończe, wyhodowana została specjalnie po to, by tropić zdobycz za pomocą węchu. Psy te były używane przez stulecia przy polowaniach na lisy, zające, wiewiórki i przy innych sportach. Łowcy siedzący na koniach podążają  za gromadą tychże psów, które naprowadzają je na zdobycz i okrążają ofiarę dopóki myśliwy jej nie zabije.

Siła węchu Twojego Reksa jest około dziesięć tysięcy razy większa niż Twoja. Ta przenikliwa umiejętność wytropienia najsłabszego nawet zapachu wraz z setkami lat hodowli nakierowanej na tropienie zwierzyny stworzyły psa, który potrafi skoncentrować swoją uwagę w stu procentach na tropieniu i łowieniu. Nie ważne więc, jak głośno i ile razy będziesz za nim wołać "Reks, Do nogi!" - i tak Cię nie usłyszy. To bardzo utrudnia kontrolowanie spuszczonego ze smyczy psa na dzikimi terenie, gdzie intensywne  zapachy zajęcy, wiewiórek oraz wielu innych zwierząt przeważają nad Twoim głosem. Przebyty trening posłuszeństwa, który sprawdza się w domu, to dobre podstawy. Teraz jednak musisz popracować nad tym, by Twój pupil słuchał Cię również w sytuacjach, w których pojawiają się elementy rozpraszające. Cokolwiek zrobisz, nie pozwól, by Reks lekceważył Twoje wołanie. Jeżeli będziesz w kółko powtarzał do nogi, do nogi, podczas gdy on Cię ignoruje, wynik będzie taki, że pies utwierdzi się w przekonaniu, że wcale nie musi Cię słuchać.

Ze względu na to, że musisz wzmocnić polecenie, jeśli Reks nie będzie słuchał, zacznij ćwiczenia od trzymania go podczas spacerów na smyczy. Używaj raczej około siedmiometrowego sznurka od bielizny bądź linki niż tradycyjnej dwumetrowej smyczy. Dłuższy sznur pozwoli Ci stopniowo zwiększać dystans między Reksem a Tobą, kiedy będziesz z nim pracować nad wracaniem do Ciebie. na zawołanie z dalszych odległości i pomimo obecności elementów rozpraszających. Upewnij się, że miejsce, któe wybrałeś, jest otwartym, szerokim terenem bez drzew  lub innych obiektów, w które sznurek może się zaplątać. Zabieraj ze sobą przysmaki i zacznij od puszczania psa na odległość dwóch metrów. Odczekaj, aż zacznie obwąchiwać naokoło, potem wydaj mu polecenie do nogi. Jeżeli zareaguje i przybiegnie do Ciebie, pochwal go serdecznie i daj mu przysmak, po czym pozwól mu ponownie się oddalić. Jeżeli natomiast nie zareaguje, przyciągnij go lekko za pomocą sznura, lecz nie nagradzaj. (Nie krzycz też na niego). Jeżeli zwraca na Ciebie uwagę i przychodzi na zawołanie z odległości dwóch metrów, poluzuj sznur o kolejne dwa metry, tak by pies znalazł się w jeszcze większej odległości od Ciebie, i powtórz ćwiczenia. Jeśli Cię ignoruje, pociągnij za sznur, by skłonić go do powrotu, a kiedy przyjdzie, nie nagradzaj go. Powróć do krótszej odległości i zacznij ćwiczenie od początku.

 Po zdobyciu pewnej praktyki pies powinien za każdym razem reagować na Twoje polecenia wydawane z odległości 7 metrów. Kiedy cel zostanie osiągnięty, możesz zacząć spuszczać Reksa ze smyczy, by sprawdzić, czy będzie Cię słuchał. Twoja kontrola na psem zwiększy się, jak tylko Twój ulubieniec zrozumie, że nie może kontynuować tego, co zaczął robić, kiedy usłyszy komendę do nogi. Ze względu na to, że psy rasy beagle mają tak silny instynkt węszenia i tropienia, Reks być może nigdy nie będzie w pełni posłuszny, będąc spuszczonym ze smyczy, w dodatku na dzikim terenie. Jeżeli to okaże się prawdą, będziesz musiał trzymać go na smyczy dla jego własnego bezpieczeństwa. (Pamiętaj o tyn, by pies miał przy obroży tabliczkę z aktualnymi danymi. Możesz też wszczepić mu pod skórę mikroczip).  W przeciwnym razie może się zdarzyć, że złapie jakiś trop, pobiegnie za zwierzyną i zgubi się w gęstym lesie. Pomimo często słyszanych historii  o psach, które powracają do domu, większość zagubionych psów, nawet tych, które mają ponad przeciętny węch, nigdy się nie odnajduje.

P.S. Nie pisałam tego sama, wspomogłam się książką.